Motivation and job performance: a study of public sector employees in Kuala Lumpur

Kebanyakan organisasi awam telah menyedari bahawa pekerja adalah aspek penting dalam organisasi dan motivasi pekerja akan menjamin prestasi kerja yang lebih baik. Namun, tahap produktiviti yang mana pada hanya 31% daripada masa bekerja adalah jauh lebih rendah dari tahap penanda aras sebanyak 60%. Ini menunjukkan keadaan motivasi yang rendah di kalangan pekerja sektor awam dan ini menimbulkan cabaran besar kepada penyampaian perkhidmatan yang berkesan. Oleh itu, kajian kuantitatif ini bertujuan untuk menganalisis hubungan antara faktor-faktor motivasi dan prestasi kerja pekerja dengan mengambil kes di sektor awam Malaysia. Kajian ini menggunakan tinjauan keratan rentas melalui soal selidik untuk mengumpul data daripada 384 responden yang kini bekerja di sektor awam Malaysia. Data yang dikumpul daripada responden dianalisis menggunakan analisis statistik deskriptif dan analisis statistik inferensi. Keputusan kajian telah mendedahkan bahawa jaminan kerja (job security) melalui kontrak fleksibel dan jaminan daripada organisasi berkenaan tempoh perkhidmatan pekerja akan memotivasikan pekerja. Daripada keputusan tersebut, jelas bahawa keseimbangan kerja dan kehidupan (work-life balance) memotivasikan pekerja melalui reka bentuk kerja yang membolehkan waktu kerja yang fleksibel dan beban kerja yang optimum, serta membolehkan mereka memberi keutamaan yang adil dan sama rata kepada semua aspek penting dalam kehidupan mereka. Di samping itu, keputusan telah menunjukkan bahawa pembelajaran dan pembangunan memotivasikan pekerja melalui pelaksanaan seminar dan program penilaian dari semasa ke semasa untuk mengukur pertumbuhan dan perkembangan pekerja. Analisis korelasi telah mendedahkan hubungan yang kukuh dan langsung antara pemboleh ubah tidak bersandar seperti jaminan kerja, keseimbangan kerja dan kehidupan, serta peluang pembelajaran dan pembangunan, dan pemboleh ubah bersandar iaitu prestasi kerja pekerja. Secara teorinya, kajian ini menyumbang kepada penggunaan Herzberg’s Two-Factor Theory dalam mengkaji konteks faktor-faktor motivasi dalam meningkatkan prestasi kerja pekerja sektor awam Malaysia. Dari sudut praktikal, kajian itu mendedahkan bahawa terdapat pelbagai bentuk faktor motivasi seperti kenaikan pangkat berasaskan merit, pengiktirafan secara lisan dan bukan lisan, serta cuti bergaji dan bayaran balik perubatan. Penyelidikan masa depan boleh meneroka kesan membujur (longitudinal) faktor-faktor motivasi ini merentas organisasi sektor awam tertentu untuk meningkatkan kebolehgeneralisasian.